Foto

Street Spirit (Fade Out)

rows of houses all bearing down on me
i can feel their blue hands touching me
all these things in all positions
all these things will one day take control
and fade out again and fade out

this machine will will not communicate these thoughts
and the strain i am under
be a world child form a circle before we all go under
and fade out again and fade out again

cracked eggs dead birds
scream as they fight for life
i can feel death can see it's beady eyes
all these things into frution
all these things we'll one day swallow whole
and fade out again and fade out again.

Immerse your soul in love...

Song and lyrics by Radiohead

Άφησα το αυτοκίνητο μου στην αρχή της Φράγκων. Πιο μακριά από κάθε άλλη φορά. Κλείνωντας την πόρτα βγήκα στην τρίτη και τελευταία Παρασκευή. Παγωμένη αυτή τη φορά λες και υμνούσε ολοκληρωτικά τη επικράτηση του χειμώνα, σαρώνοντας τα σημάδια που μου έδωσες τελευταία. Όχι ότι δεν το είχα καταλάβει, αλλά μέσα μου κάτι μου έλεγε να προσπαθήσω να σώσω το καλοκαιράκι, τη ζέστη στις καρδιές μας. Να αφήσω τη μαγεία να μας πάει σε διαφορετικούς κόσμους. Περπατώ μέσα στο κρύο χωρίς να κρυώνω. Η κόκκινη κουρτίνα της Παπαρούνας μου δίνει λίγη φλόγα να ανάψω ένα τσιγάρο και αμέσως συνειδητοποιώ ότι χάθηκε η μουσική της μπάντας που τόσες μέρες έπαιζε ασταμάτητα. Κάποια συνθήματα στο τοίχο έγραφαν στα μάτια μου τις λέξεις... τίτλοι τέλους.
Βηματίζω μπροστά από το Μικρόπολις, βουβό και αυτό, φτάνοντας στην Αριστοτέλους. Όλες οι αναμνήσεις και οι φωτογραφίες μου ήταν εκεί. Κάποιες χαρούμενες συμμετείχαν στο Χριστουγεννιάτικο κλίμα και κάποιες θλιμένες χάθηκαν μαζί με το ψυχρό αεράκι στα γύρω στενά. Στην Αγίας Σοφίας περπατώ παράλληλα στο πέτρινο τοιχάκι της Εκκλησίας. Ατελείωτο, σίγουρα δεν θα χωρούσε στο εύρος του καλύτερου φακού της φωτογραφικής μου μηχανής. Σταματώ στην Ικτίνου. Οι δύο μουσικοί του δρόμου εξαφανισμένοι, το ίδιο και οι ρομαντικές μελωδίες τους. Ένα μπουκέτο πεθαμένα λουλούδια αφημένα από κάποιον στο τοιχάκι της εκκλησίας, μου θυμίζουν το καλοκαιράκι που άφησε τη ψυχούλα του το βράδυ της περασμένης Τετάρτης λίγα μέτρα πιο κάτω. Τι γλυκό βραδάκι, μόλις δυο μέρες πρίν...
Στη αγαπήμενη μου Σβώλου ένιωσα λίγο καλύτερα και στο Pulp άκουσα μέσα μου τις πρώτες νότες μουσικής. Ίσα που ακούγοταν η υπέροχη μελωδία του Street spirit πίσω από την πόρτα, προστατέυοντας το μπαράκι από το κρύο. Παιδιά έπιναν το ποτό τους ανέμελα πίσω από το τζάμι, ψυθιρίζοντας μου διακριτικά... η ζώη συνεχίζει να κυλάει.
Και εγώ συνέχισα για το Άλφα. Ήταν εκεί, ζεστή φωλιά χρόνια τώρα. Βρήκα και το αγαπημένο μου τραπέζι δίπλα στο παράθυρο. Τα φώτα των αυτοκινήτων ενώθηκαν με τα Χριστουγεννιάτικα φωτάκια στο τζάμι και το μυαλό μου ζωγράφιζε το δικό μου νυχτερινό ουρανό με τα πιο μακρινά αστέρια. Ο καφές μου έδωσε πίσω την αίσθηση της πραγματικότητας χωρίς να το θέλω και άρχισα να διαβάζω τον Έξώστη : “Πάει ο παλιός ο χρόνος” και λίγο παρακάτω “Ο μύθος του Άγιου Βασίλη απευθύνεται σε ολοένα και λιγότερους”. Πόση αλήθεια έχει αυτή η φράση μέσα της. Με τρομάζει και σε πείσμα των καιρών και των ανθρώπων, υπόσχομαι να μη σταματήσω να πιστεύω στη μαγεία. Στη μαγεία που πέρασε πριν λίγο έξω από το Άλφα και δεν πρόλαβα να δώ. Μέσα, ακούγοταν Χριστουγεννιάτικα τραγούδια από τα sixties. Σιγά σιγά με συνεπήρε η μουσική και χάθηκα στους ρυθμούς του Phil Spector. Σαν σε όνειρο είδα μπροστά μου να γεννιέται το πιο ωραίο παραμύθι από τα μυθικά εκείνα χρόνια...
Ένα αγόρι και ένα κορίτσι, ένα βράδυ της δεκαετίας του εξήντα ένωσαν για πάντα τις ζωές τους μέ ένα φιλί. Είναι ακόμη μαζί, ευτυχισμένοι στον υφαντόκοσμο που κέντησε η αγάπη τους. Και όμως όλα ήταν τόσο δύσκολα στην αρχή. Εκείνη ήταν διστακτική και φοβισμένη σαν πληγωμένο σπουργιτάκι. Έκεινος προσπαθήσε τόσο πολύ ώσπου η αγάπη του την έκανε να πει το ναι στη μαγεία και το αγνό έρωτα. Ακόμη και σήμερα κάνουν τη βόλτα τους στη πόλη. Από το πλακόστρωτο της Ναυαρίνου, γελώντας, καταλήγουν στη παραλία για να ακούσουν τον ήχο της θάλασσας. Και η καρδούλα τους χτυπάει δυνατά όπως τότε, τα βράδια του εξήντα. Ήταν και παρέμειναν δύο αγνές ψυχές...

Από το Ημερολόγιο του Happysad. Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009